ساعت پنج و پنج دقیقه ی صبح از روزِ ششم فروردین سال نود و هشت

میخواهم فراموشت کنم اما باران و پاییز و بستنی....

نمیتوانم فراموشت کنم ...

بگو باران سیل شود بر من ! بمیراند مرا ! تا فراموش شدنت را ببینی...