انروز شاید بدانی اینهمه اشتیاقِِ مریضگونه ی با تو بودن برای جبران ِِ همه ی ان نداشتن هاست! جای انهمه زخم فقط با بودنت التیام می یابد!
یک روزی هم وفتش میرسد برایت بگویم تنهایم نگذار ! دیگر تاب و تحمل ندارم!
برچسب: نویسنده: کامیار عباسی تاريخ: چهارشنبه 21 مهر 1395 ساعت: 4:29